– wanneer licht je hart raakt

​

Tijdens mijn wandelingen ben ik steeds opnieuw geraakt door iets subtiels maar krachtigs: het licht dat door de bladeren naar beneden valt.

In Japan noemen ze dat KOMOREBI— een zacht spel van zonnestralen die hun weg vinden door het groen.

Toen ik dit combineerde met KOKORO, het woord voor hart en ziel, ontstond voor mij KOKOREBI: het licht dat buiten én binnen in ons beweegt.

Het mooiste aan dat licht is hoe het blijft zoeken, zelfs wanneer het bos donker is.

Het dringt door kleine openingen, raakt de aarde op onverwachte plekken en herinnert me eraan dat er altijd ruimte is voor zachtheid, zelfs wanneer we die zelf even kwijt zijn.

Diezelfde beweging wil ik doorgeven in mijn werk.

Wanneer iemand bij me komt en zich overgeeft aan rust, aanraking, geur of subtiele energie, gebeurt er iets dat me telkens aan Kokorebi doet denken.

Er ontstaat een opening. Een verzachting. 

Een stille heling die bijna onzichtbaar begint maar voelbaar dieper gaat.

Het is alsof er, net zoals in het bos, een straaltje licht binnendringt op precies die plek waar spanning, vermoeidheid of emotie zich had vastgezet.

Het lichaam ademt ruimer, de geest wordt helderder, en de ziel lijkt even te herinneren hoe het voelt om licht te dragen in plaats van last.

Voor mij is Kokorebi daarom meer dan een natuurspektakel.

Het is een symbool voor wat mogelijk wordt wanneer we vertragen, wanneer we ons openen voor aanraking, voor geur, voor energie, voor aanwezigheid.

Het nodigt uit om te voelen dat er in ons altijd plekken zijn waar het licht naar binnen kan, zelfs als het leven dicht en donker lijkt.

Soms volstaat een moment van overgave — in het bos of op de behandeltafel — om dat licht opnieuw te laten stromen.

En precies daar, in dat zachte tussenin, begint heling.

​

Bij Kokorebi Home mag je loslaten, ontspannen en opnieuw in balans komen.